Size söylüyorum ey büyükler!
Çocukların oynamasını, mutlu olmasını engelleyen herkese kötü denilir. Peki, çocukları bombalarla katleden, ateşlerde yakan işgal rejimine ne denir? Sahi siz ne diyorsunuz?
Size soruyorum ey seyredenler!
Tarihte, bugünkü gibi on binlerce çocuğun bombalarla, füzelerle bilerek ve alenen katledildiği başkaca bir zaman dilimi var mıdır? Bundan daha kara bir sayfa kaydedilmiş midir tarihte?
Sahi bir insan bilerek çocukların üzerine nasıl bombalar yağdırabilir?
Yağdıran insan denir mi?
Bence bunu yapanlar asla insan değildir. Belki canavar, belki vahşi veya zombi...
Sahi bu siyonist vahşilerin hiç mi çocukları yok? İşgal rejiminin vatandaşları arasında anne-baba olmuş siyonist yaşamıyor mu?
Bir ana, bir baba nasıl olur da çocukları hunharca katledebilir?
Gerçi bu vahşiler hayvanlardan bile beterler. Anneliği, babalığı ne bilsinler.
Yırtıcı hayvanlar bile yavruladıktan sonra merhametlileşiyorlar. Peki, ya bu siyonist caniler? Bunlar bebekleri, çocukları vahşice öldürürken, aç ve ilaçsız bırakıp kışın dondurucu soğuğu içinde donarak öylece ölüme terk ederlerken, evlatlarının yüzüne nasıl bakıyorlar acaba? Bence bunlar yırtıcı hayvanlardan bile daha vahşiler.
Buradan dünyaya sesleniyorum. Avazımın çıktığı kadar bağırıyorum. Siz ey babalar, abiler ve anneler, ablalar ne olur duyuverin sesimi. Sadece size seslenmek istiyorum:
Ey insanlar, insan kalanlar!
Biz GAZZEli çocuklara, bebeklere ve dahi hastalara, yaşlılara, kadınlara bari yardım edin. Çocukların katledilmesini, hastaların infazını, yaşlı ve kadınların canice öldürülmesini durdurun artık.
Hiç mi vicdanınız sızlamıyor? Hiç mi üzülüp ezilmiyorsunuz?
Sahi siz evlatlarınızın yüzüne nasıl bakıyorsunuz? Onlarla nasıl oyunlar oynayabiliyorsunuz?
Aç bırakılmış kardeşlerimizi bu vahşi yaratıkların eline, insafına bıraktığınızın farkında değil misiniz?
Çocukların öldürüldüğü bir dünyada yaşamak istemiyoruz. Biz, çocukların güldüğü, oynadığı, eğlendiği bir dünya istiyoruz.
Siz ey büyükler!
Eğer biz çocukların katledilmesini izlemeye devam ederseniz biliniz ki Allah sizi asla affetmeyecek. Geleceğin büyükleri olan biz çocuklar da sizi hiçbir zaman affetmeyeceğiz.
Ne olursunuz, size yalvarıyoruz, bizi şu ruhsuz vahşilerin pençeleri arasından kurtarın.
Bizim için değil çocuklarınız için yapın, bizi kurtarın.
Yoksa!
Dünya sizi afetse de biz çocuklar asla affetmeyeceğiz.
Misket bombalarıyla öldürülmek yerine misket oynamayı, koşup eğlenmeyi bize çok mu görüyorsunuz?
Sizin çocuklarınız eğlenirken niye hep biz katlediliyoruz?
Bize düşman olan bu vahşiler size dost mu olacak sanıyorsunuz?
Vallahi aldanıyorsunuz, aldatılıyorsunuz.
Sıra size elbet gelecek ve emin olun çok daha çetin günler sizin için geliyor.
Bu söylediklerime sakın ha çocukçadır demeyesiniz.
Kendinize gelip siyonistsiz bir dünya için el ele tutunmalısınız. Bir ve birlikte... Zamanınız kalmadı. Artık harekete geçmeniz gerek.
Hem de hemen...
Çünkü yarın her şey için çok geç olabilir.
Size söylüyorum ey büyükler!
Çocukların oynamasını, mutlu olmasını engelleyen herkese kötü denilir. Peki, çocukları bombalarla katleden, ateşlerde yakan şu işgal rejimiyle kurduğunuz ilişkilerin tümünü daha ne zamana kadar devam ettirmeyi düşünüyorsunuz?
Yoksa sizlerde mi siyonistleştirilmişsiniz?
