Bismihi Teâlâ
"Eğitim Ordusu", "İrfan Ordusu", "Altın Nesil"...
Bu sloganlarla yola çıktılar.
Sınırları aştılar.
Köprüden geçene dek ayıya dayı dediler.
Her türlü zilleti libas edindiler.
Dünyanın dört bir yanına yayıldılar.
Afrika'dan Asya'ya,
Balkanlar'dan Amerika'ya kadar okullar açtılar.
Ardı ardına eğitim kurumları kurdular.
Büyük organizasyonlarla destek gördüler.
TBMM Araştırma Komisyonu verilerine göre,
100'ü aşkın ülkede bine yakın okul ve eğitim kurumu açtılar.
Hain darbenin ardından önemli bir kısmı TMV’ye devredildi.
Ancak başta ABD olmak üzere bazı Avrupa ülkelerinde,
farklı isimlerle faaliyetlerini sürdüren okullar hâlâ varlığını koruyor.
Peki, bu yapı nasıl bu kadar büyüdü?
Cevabı üç kelimede saklıydı:
Eğitim, hoşgörü ve diyalog.
Bu kavramlar, güven kazanmanın aracı oldu.
Perde arkasında ise farklı bir hesap vardı.
Amaç için her yolu mubah gören bir anlayış hâkimdi.
Bu planın en güçlü aracı FETÖ okullarıydı.
İlk hedef, seçkin ailelerin çocuklarıydı.
Çünkü "Ağaç yaşken eğilir."
Geleceğin yöneticilerine küçük yaşta ulaşmak istediler.
İkinci hedef ise başarılı öğrencilerdi.
"Altın Nesil" söylemiyle onları kendi düşüncelerine göre yetiştirmeye çalıştılar.
Sorgulamayan ve itaat eden bir anlayışı benimsediler.
Bütün bunlar rastlantı değildi.
İnce hesaplarla hazırlanmış uzun soluklu bir projeydi.
"Damlaya damlaya göl olur." sözü, bu süreci anlatmaya yeter.
Zamanla "Boynuz kulağı geçti."
Okullar yalnızca eğitim veren kurumlar olmaktan çıktı.
Bazıları, Türkiye aleyhine yürütülen faaliyetlerin merkezi hâline geldi.
Casusluk ve lobi çalışmaları da bu iddiaları güçlendirdi.
15 Temmuz Hain Darbe girişimi ise her şeyi değiştirdi.
"Takke düştü, kel göründü."
Örgütün gerçek yüzü herkes tarafından daha açık görüldü.
Çünkü "Güneş balçıkla sıvanmaz."
Buradan çıkarılacak ders açıktır.
Sağlam bir eğitim sistemi kurmadan geleceğimizi güvence altına alamayız.
Çocuklarımızı ve gençlerimizi ihmal edemeyiz.
Eğitim, sadece bilgi vermek değildir.
Aynı zamanda karakter ve bilinç kazandırmaktır.
Kalın sağlıcakla.
