Eylem, gelirlerinin düşmesi ve çalışma koşullarının kötüleşmesini protesto eden onlarca işçi tarafından gerçekleştirildi.
Evlerden, fabrikalardan ve ofislerden atık toplayan bu işçiler, topladıkları malzemeleri yerel geri dönüşüm istasyonlarına satarak geçimlerini sağlıyor. Yaklaşık 100 kişinin katıldığı protesto, Bogotá’da faaliyet gösteren 14 atık toplayıcı derneği tarafından organize edildi. Şehirde, çoğu saatlerce çalışarak plastik şişe, metal hurda ve karton kutu gibi malzemeleri toplayan yaklaşık 20 bin atık toplayıcı bulunuyor.
Kolombiya Ulusal Atık Toplayıcılar Birliği Başkanı Nora Padilla, yaptığı açıklamada şunları söyledi:
“Topladığımız malzemeler için fabrikaların bize adil bir fiyat ödemesini istiyoruz. Kolombiyalılar ve hükümetleri anlamalı ki, bizim işimiz olmasa çöplükler taşar.”
Kolombiya’daki atık toplayıcıların çoğu bağımsız olarak çalışıyor; ağır arabaları çekerek, yerel çöp kamyonlarının toplamadığı geri dönüştürülebilir malzemeleri topluyorlar. Bu çöp kamyonları — ya belediyelere ya da taşeron şirketlere ait — genellikle organik ve geri dönüştürülemez atıkları toplamaya odaklanıyor.
Atık toplayıcıların geliri büyük ölçüde, günlük olarak satabildikleri plastik, karton veya metalin kilogramına bağlı. Bu malzemeleri, geri dönüşüm tesislerine satan yerel depolara veya derneklere satıyorlar.
Kolombiya anayasası, çoğu yoksul geçmişten gelen atık toplayıcılara yasal koruma sağlıyor. Anayasa, bu işçilere geri dönüştürülebilir atıkların toplanmasında büyük şirketlere karşı öncelik tanırken, büyük şehir belediyelerini de, toplanan atık miktarına göre bu derneklere aylık ücret ödemeye zorunlu kılıyor.
Buna rağmen, geri dönüştürülebilir malzeme fiyatlarının istikrarsız olması ve özellikle Bogotá ve Medellín gibi şehirlerde aynı sektörde çalışan Venezuelalı göçmenlerin artan rekabeti, atık toplayıcılar üzerinde baskıyı artırıyor.
Tahminlere göre, Kolombiya’daki atık toplayıcıların çoğu, aylık 350 dolar olan asgari ücretin altında gelir elde ediyor.
