İran’ın füze envanteri, artık yalnızca bölgesel bir caydırıcılık unsuru olmaktan çıkıp, küresel güç dengelerini kökten etkileyebilecek kıtalararası bir kapasiteye evrilmiştir. Uzman teknik değerlendirmelere göre; Tahran, “sivil” amaçlı uydu fırlatma araçlarını (SLV) askeri balistik füze formatına uyarladığı takdirde, erişim mesafesi aniden iki katına yükselebilmektedir. İşte İran’ın direniş ekseninin teknolojik simgesi haline gelen füzeleri ve menzilleri…
Simorgh & Zuljanah (Potansiyel ICBM): Resmi olarak uydu taşıyıcı ancak balistik füze olarak yapılandırılırsa 4.000 - 5.000 km (Avrupa'nın tamamı ve ötesi menzil dahilinde).
Khorramshahr-4 (Khaibar): 2.000 - 3.000+ km (Savaş başlığı hafifletildiğinde menzili 3 bin kilometreyi aşıyor.)
Shahed-136 (Kamikaze Dron): 2.500 km (Radara yakalanmayan, sürü halinde hareket eden "ölümcül arılar".)
Soumar (Seyir Füzesi): 2.500 km (Alçak irtifadan giden, durdurulması imkansız güç.)
Sejjil (Balistik): 2.000 - 2.500 km (Katı yakıtlı; saniyeler içinde ateşlenmeye hazır.)
Ghadr-110: 1.950 km
Fattah-2 (Hipersonik): 1.500 - 1.800 km (Hava savunma sistemlerini dalga geçerek aşan, ses hızının 15 katı hıza sahip canavar.)
Emad: 1.700 km (Yüksek isabet oranlı, manevra kabiliyetli.)
Paveh: 1.650 km (Yeni nesil seyir füzesi; rotasını havada değiştirebiliyor.)
Kheibar Shekan: 1.450 km (Hava savunma kalkanlarını delip geçmek için özel tasarlandı.)
Rezvan & Haj Qasem: 1.400 km
Hoveyzeh: 1.350 km
Shahab-3: 1.300 km (İran'ın klasikleşmiş caydırıcı gücü.)
Shahed-131: 900 km
Qiam-1: 800 km
Zolfaghar: 700 km
Ya-Ali: 700 km
Quds Serisi: 600+ km
Fateh-313 & Raad-500: 500 km
Shahab-2: 500 km
Fateh-110 & Shahab-1: 300 km
