Bilim insanları, kurutulmuş pancar posasından kırkayaklar tarafından parçalanan hindistancevizi liflerine kadar pek çok gıda atığının değerli kullanım alanları olduğunu keşfediyor. ACS (American Chemical Society) dergilerinde yayımlanan dört yeni çalışma, gıda atıklarının daha sürdürülebilir tarım uygulamalarını destekleyebileceğini ve ilaç endüstrisi için yeni biyolojik olarak aktif bileşikler sağlayabileceğini gösteriyor.
ACS Journal of Agricultural and Food Chemistry dergisinde yayımlanan bir çalışmaya göre, şeker pancarı posası, tarımın sentetik pestisitlere olan bağımlılığını azaltmaya yardımcı olabilir. Şeker çıkarıldıktan sonra geriye kalan bu posa, pancarın başlangıçtaki ağırlığının yaklaşık %80’ini oluşturuyor.
Laboratuvar deneylerinde araştırmacılar, pektin açısından zengin bu posayı, bitkilerin kendi savunma sistemlerini harekete geçiren karbonhidratlara dönüştürdü. Bu doğal savunma tepkileri, buğdayın külleme hastalığı gibi hastalıklara karşı korunmasına yardımcı oldu.
Kırkayaklar tarafından işlenen hindistancevizi lifleri, fidelerin yetiştirilmesinde yaygın olarak kullanılan torf (peat moss) için çevre dostu bir alternatif sunabilir. Torf, yeraltı suyu kalitesini koruyan hassas ekosistemlerden çıkarıldığı için çevresel endişelere yol açıyor.
ACS Omega dergisinde yayımlanan bir çalışmada, bu hindistancevizi bazlı “millicompost” torfa alternatif olarak değerlendirildi. Diğer bitkisel materyallerle karıştırıldığında, bu kompostun dolmalık biber fidelerinin gelişimini, geleneksel torf bazlı yetiştirme ortamları kadar etkili biçimde desteklediği görüldü.
