Çin’de hızla yayılan "köpek anaokulları" ve evcil hayvanlar için harcanan servetler, modern zaman trendi gibi görünebilir. Ancak madalyonun arkasını çevirdiğimizde, bu durumun modern toplumun psikolojik, sosyolojik ve kültürel bir çıkmaza girdiğinin en somut göstergesi olduğu görülüyor.
Zihniyetteki bu çarpıklığın en net görüldüğü yer, Şanghay’da mantar gibi çoğalan ve kendisini "köpek anaokulu" olarak tanımlayan merkezlerden biri olan Paw³. Bu merkezde köpekler, sabah 09.00’dan akşam 19.00’a kadar adeta üst düzey bir diplomatik protokolle ağırlanıyor. Hayvanlar gün boyu engelli parkurlarda koşturulurken, arka planda bir piyanist onlara canlı klasik müzik çalıyor. Akşam sahipleri tarafından teslim alınmadan önce ise özel köpek koşu bantlarında günlük yürüyüşlerini tamamlıyorlar.
Bu durum sadece bireysel bir şımarıklık değil, milyarlarca dolarlık devasa bir "duygusal sömürü" pazarı.
Evcil hayvan sahibi Qian, köpeğinin kreş, gurme yemekler, kuaför ve yüzme havuzu gibi lüks giderleri için aylık yaklaşık 4 bin yuan (560 dolar) harcıyor. Bu rakam, dünyanın pek çok ülkesinde insanca yaşamak için verilen asgari ücretlerin bile çok üzerinde.
Araştırma şirketi Pet Data’nın verilerine göre, Çin’deki şehir içi evcil hayvan tüketim pazarı daha şimdiden 312,6 milyar yuana (46 milyar dolar) ulaşmış durumda. Bu yapay pazarın 2028 yılına kadar 405 milyar yuanı aşacağı öngörülüyor.
Bu çılgınlığın arkasındaki en acı sosyolojik gerçek ise Çin’deki hızla düşen doğum oranları.
Genç ve şehirli nüfus; çocuk sahibi olmaktan ve gerçek bir insan yetiştirmenin getirdiği ağır sorumluluktan kaçıyor. Ancak insanın doğasındaki "şefkat ve ebeveynlik" güdüsü, kapitalizmin sunduğu bu yapay hizmetlerle tatmin ediliyor.