Daha doğrusu konu bulmakta güçlük çekiyorum. Diyeceksiniz ki orta yerde bunca mesele varken ve bununla birlikte her gün yeni yeni konular ortaya çıkarken ne demek yazı konusu bulamamak?
Hatta bazı takipçilerim “filan konuda niçin yazmıyorsun?” diye teşvik (bazen tahrik) amaçlı hatırlatmada da bulunuyorlar.
Evet, birileri için malzeme çok olabilir ve istedikleri gibi yazıp konuşuyor olabilirler ama söylediğim gibi ben yapamıyorum.
Her şeyden önce ölü konulara girmek istemiyorum. Yine, herkesin kolayca ulaşacağı bilgileri tekrar etmeyi de uygun görmüyorum.
Hepsinden de önemlisi, ümmetin bin dört yüz yıldan beri çözemediği, aslında çok da hayati olmayan konulara girmiyorum, dostlara da girmemelerini tavsiye ediyorum. Kendim girmediğim gibi yazılanları da okumuyorum.
Sanal dünyada bu konularda cesurca(!) yazan bazı dostlara hatırlatmada bulunuyorum; Allah için arada bir geriye dönüp bakın, yazdıklarınızın, konuştuklarınızın Müslümanlara ne verdiğine, onlardan ne aldığına şöyle bir bakıverin. On dört asırdır çözülemeyen yaraları tekrar tekrar kaşımaktan zevk mi alıyorsunuz?
Şu “cesaret” denilen şeyi Allah için küfre ve kâfirlere karşı kullansanız ne olur. Ne acıdır ki cesaretinizi çoğu zaman Müslümanlara karşı kullanıyorsunuz, kesip biçiyorsunuz, insafsızca yakıp yıkıyorsunuz. Varlığınızı başka şekilde ispat edemiyor musunuz? Sizden niçin sadece birtakım Müslümanlar sakınıyor, tedirgin oluyor? Kâfirler sizden niçin korkup tedirgin olmuyor?
Aslında bu hepimiz için önemli bir ölçü olmalı değil mi? Yani kim olduğumuzu öğrenmek istiyorsak etrafımıza, muhatap olduğumuz insanlara şöyle bir bakalım, hiç çekinmeden bize ne kadar kucak açıyorlar veya bizden ne kadar tedirginler, bizden ne kadar çekiniyorlar?
Rabbim cumalar hürmetine bizlere yanlış yaptırmasın!