• DOLAR 8.683
  • EURO 10.186
  • ALTIN 491.812
  • ...

Her yıl Güneydoğu illerinde yaklaşık 1 milyon kişi mevsimlik tarım işçisi olarak yollara revan oluyorlar.

Tarım işçisi en çok olduğuil ise Urfa’dır. Her yıl yaklaşık 300 binkişi tarım işçisi olarak Urfa’dan başka illere gitmek zorunda kalıyorlar.
Malumunuz mevsimlik tarım işçileri, genellikle ailenin tüm fertleri çalışmak için başka illere göç ediyorlar. Bazen 2,3,4 ay boyunca ailece gurbette çok kötü yaşam koşullarında hayatlarını sürdürmek zorunda kalıyorlar.

Bu çalışma koşulları doğal olarak beraberinde bir çok sorun ve sıkıntı getiriyor. Ancak ne acıdır ki sadece trafik kazalarındaki feci ölümleriyle gündeme geliyorlar.

Bu güne kadar Mevsimlik Tarım İşçileriyle ilgili bir kaç kez raporlar ve çözüm önerileri dile gelmiş olsa da ne siyasi iktidar ne de medya bu konuyu ciddi anlamda gündem konusu yapmadı.

HÜDA PAR ‘ın büyük bir özveriyle hazırladığı “Mevsimlik Tarım İşçileri İzleme Raporu” nu siz değerli okurlara özetlemek istiyorum.

Öncelikle herkesin bu raporu okumasını ve en gür sesle gündeme getirmesi gerektiğini düşünüyorum.

Rapora gelince; HÜDA PAR Şanlıurfa İl Başkanlığı, 28 Mayıs-7 Haziran 2021 tarihleri arasında Şanlıurfa’dan mevsimlik tarım işçisi olarak çalışmaya gidenlerin ziyaret edip, 18 ili kapsayan saha araştırmasını yaptı.

Saha araştırması kapsamında;
Osmaniye, Niğde, Nevşehir, Kırşehir, Yozgat, Afyon, Burdur, Isparta, Denizli, Manisa, Bursa, Eskişehir, Bolu, Ankara, Aksaray, Konya, Adana ve Hatay’da 300’ün üzerinde aile ile yüz yüze görüşmeler yaptı. Söz konusu ailelerin sorun ve sıkıntılarının yerinde dinledi ve bireylerin sorunlara dair çözüm önerileri rapor haline getirildi.

Raporda; “Mevsimlik tarım işçilerinin temel sorunları”, “Tarım işçilerin başka illere çıkmalarının nedenleri”, “İşçilerin Şanlıurfa’da kalmaları için yapılması gerekenler
ve bazı öneriler”, “Zorunlu sebeplerden dolayı mevsimlik işçi olanların yaşam standartlarının
yükseltilmesi için yapılması gerekenler” şeklinde dört anabaşlıkta ele almıştır.

Bunlardan “İşçilerin Şanlıurfa’da kalmaları için yapılması gerekenler ve bazı öneriler” başlığındaki bir kaç alt başlığı aktarmakla yetineceğim.

1- İşsizliği azaltmaya yönelik tedbirler geliştirilmeli ve istihdamı artıracak yatırımlara destek
verilmelidir.

2- Organize Sanayi Bölgelerinde yatırımcılara her türlü kolaylık sağlanmalı ve teşvikler verilmelidir.

3- Genç girişimcilere her türlü destek verilmelidir.

4- Mevsimlik işçiler içerisinde en çok dezavantajlı durumda olanlar ise kadınlar ve çocuklardır. Bu kesime yönelik destek projeler yapılmalıdır.

5- Mevsimlik işçi olarak seralarda çalışıp maddi imkânsızlıktan dolayı sera kurma imkânı olmayanlar için devlet desteği ile 2-3 dönümlük seralar anahtar teslimi yapılıp bu ailelere verilebilir. Masrafı da anapara olarak faizsiz 3 yıl sonra geri ödemeli olmalıdır.

6- Sulama birlikleri arasındaki fiyat farkları ortadan kaldırılmalıdır. En asgari su fiyatı baz alınmalıdır. Batıdaki bölgelerde en ucuz sulama ücreti neyse Şanlıurfa’da da bu fiyat uygulanmalıdır. Devlet vatandaşa müşteri gözü ile bakmamalıdır. Devletin kendisi de bir ticari kuruluş gibi hareket etmemelidir. Bazı bölgelerdeki sulama maliyetlerini devlet kendisi karşılamalıdır.

...

Müzminleşmiş bir sorun olduğu halde gündeme getirilmeyen “Mevsimlik Tarım İşçileri” sorununu göndeme getiren ve bu konuda büyük bir gayretle çalışan HÜDA PAR Şanlıurfa İl Başkanlığına teşekkür eder, yaptıkları çalışmanın tarım işçilerinin sorunlarına çözüm olmasını temenni ediyorum.