Bakmayın siz Laik(çi)lerin Ramazan Programı ataklarına. Onlar İslam'ın en ufak kokusuna bile tahammül edemiyor. Aslında taklitçi moderniteye karşı savaşta acı bir yenilgiye uğramanın eşiğindeyiz. Bu yenilgi öncelikle modernite saflarına geçen gençlerimizin ruhlarının ve özgün şahsiyetlerinin ölümüyle sonuçlanacak. Onların hepsi bizim, yani onlar yenildikçe biz de yeniliyoruz.
Mübarek Ramazan Ayı’ndayız, umutsuzluk yaymaya niyetli değilim. Durum,
ruhumuza acı veriyor olsa bile, tespitinin yapılması lazım. Hepimiz her gün akrabalarımızda, iş yerlerimizde, sokaklarımızda yenilgimizin milyonlarca harabesine bakıyoruz.
Gençlerimiz artık farklılaşmak adına hep aynı garip şekillere bürünüyorlar. Kadınlarımız geçirdikleri ameliyatlar, kullandıkları boyalar yüzünden artık hepsi tıpatıp birbirlerine benziyorlar. Düştükleri komik halin farkında da değiller. Çünkü artık kendilerine özgü bir şahsiyetleri kalmadı sanki. Hepsinin kurtarılması lazım çünkü hepsi bizim!
Modernitenin kurduğu bu sisteme; “Entelektüel cahiliye” diyebiliriz. “Entelektüel” denilebilir çünkü zihinlerinde çokça yapılandırılmış bilgi, birkaç yabancı sömürge dili var, gezilmiş kapitalist coğrafyalar var, bil(im)mişlik! var. “Cahiliye” de denilebilir çünkü ahlak, edep, haya yok, değerlere ve erdemli yaşama inanç yok. Duygularının çoğu ölmüş ama özellikle merhamet ve diğergamlığın tüm izleri de silinmiş.
“Entelektüel cehaletin” felsefesinde sabit bir fikir yoktur ama İslam dışında savunusunu yaptığı-yapacağı sürülerce fikri vardır. Yeter ki fikir, varlığını, bulunduğu klik içinde görünür yapsın. Onlar için o esnada popüler olan düşünce, iman edilmesi gereken düşüncedir.
Peki popüler olan düşünceleri kimler belirliyor? Bu popüler düşünceleri hangi araçlarla gençlerimizin arasında yayıyorlar? Diziler, sinema, gündüz kuşağı programları, uzak ve tropikal yerlerde yapılan yarışmalar, sanatçı, artist adı verilen şaklabanlar, sosyal medya…. Liste uzayıp gidiyor. Maalesef başarılı da oluyorlar. Gençlerimiz, popüler kültürün seline kapıldıklarında artık uzattığımız yardım elini tutmuyorlar, çünkü o eli köylü kalmış cahil bir el olarak algılıyorlar.
Mesela son dönemlerde (tıpkı hayranı ve taklitçisi yapıldıkları Batı sinemalarında gördükleri gibi) ellerinde süs köpekleriyle gezen gençlerin sayısında artış görüyorum. Sokaklarımızdaki kadın gibi makyaj yapmış daha küçük yaştaki genç erkekler, bu mide bulandırıcı davranışa özentiyi nereden öğrendiler?! Kadın, çevre, hayvan hakları, deizm, agnostisizm, bohem yaşam tarzı, konfor ve haz merkezli hızlı yaşam savunuları ellerine verilmiş şeker tadında zehir gibi. Sadece özenti, hepsi taklit… Bu özentiyle üstlerinde kendi tarihlerine, kültürlerine ait, kendilerine ait hiçbir giysi bırakmadılar. Milyonlarca gencimiz kendi özlerine ait değerlerden utanan, nefret eden olarak yetiştiriliyor. Elimizden kayıp gidiyorlar.
Bizler bunu nasıl sadece izleyebiliyor, buna nasıl izin verebiliyoruz. Ellerinde medyayı denetleme, eğitimi düzenleme, kendi değerlerine ve ahlakına uygun televizyon ve sosyal medya içeriği hazırlama yetkisi, gücü ve parası olanlar hala nasıl bu manzarayı izleyip bekleyebiliyorlar? Sebep özgürlükler ise manzaranın özgürlüklerle hiçbir alakası yok.
Lütfen ama lütfen, birileri, gençlerimizi günbegün; konfor, zevk, aşk denilen ahlaksız ihtiras, para ve sömürge kültürü bataklığına gömen dizilere, sosyal medya içeriklerine… el atsın artık! Gençlerimizi eğitim adına “Entelektüel cehaletin” kollarına doğru sürükleyen programları kaldırsın, çocuklarımız kendi coğrafyalarının hamuruyla yoğrulsun artık! Elinde güç, kalbinde iman olan birileri, adına Profesör eklenmiş ama adam olmamış kişiliksizlerin, bilinçli bir kurguyla gençlerin zihinlerinde popüler olmalarını sağlayanların tezgahlarını bozsun, onları kendinden utandığı için sürekli bir taklit ve özenti bataklığına gömenlerden kurtarsın, gençlerimizi özüne düşman olarak yetiştirenleri engellesin artık. Yoksa modernitenin akıntısına kapılmış bu nesil, özümüzün tüm ruhunu emecek! Ve gençlerimizle beraber geleceğimiz ölecek!