Zannedersem gündemi konuşmaktan siz de yorulmuş olmalısınız ki bir noktadan sonra “öteki işler nasıl gidiyor?” diye bir geçiş yapma gereği duyuyoruz.
Gazze’yi istemeyerek de olsa gündemin birinci sırasından indirdik, Suriye’de olup bitenleri konuşuyoruz, ister istemez “Terörsüz Türkiye” konusundan ayrı düşünemiyoruz.
Trump denilen sapkın geldi geleli zaten hiç gündemden düşmüyor, Amerikan ülkeleri, Grönland ve Avrupalılarla boğuşmaya girmesini de ister istemez izliyoruz.
Gerek sıkıldığımızdan gerek olup bitenlerin bizim istediğimiz istikamette seyretmiyor oluşundan olsun sözü orada kesip “peki, öteki işler nasıl” diyoruz.
Öteki işler dediğimiz de çoğumuzun aklına şu ana kadar yürütmekte olduğumuz dünya işlerimiz geliyor. Bir anlamda demek istiyoruz ki, hak-batıl, iman-küfür cephesinde istediğimiz sevindirici gelişmeler olmuyor, bari öteki işlerimiz nasıl gidiyor demek istiyoruz. Sağlıktan sıhhatten sormayı da işin içine katıyoruz elbette, hiç olmazsa oralardan gelecek iyi haberlerle teselli olmak istiyoruz.
Gönül ister ki hepimiz “öteki işler nasıl gidiyor?” derken, bireysel hayatımızdaki Müslümanca yaşantımızı kast etmiş olalım. Mademki cephelerimizdeki durum malum, hiç olmazsa şu mübarek günleri ve geceleri nasıl yaşamalıyız, cephelerimizde Rabbimizi hoşnut edecek eylemler ve ameller ortaya koyamasak da ibadetlerimizle, Kur’an mütalaalarımızla, diğer ilmi çalışmalarımız nasıl konusunda bir şeyler yapabiliyor muyuz?
Sohbetlerimiz, ziyaretlerimiz, kendi küçük çevremizde de olsa yardımlaşmalarımız nasıl gidiyor, hiç olmazsa bunları ihmal etmeyelim. Gücümüzün yettiklerini yaptığımız takdirde boyumuzu aşanlardan dolayı Rabbim bizi bağışlar belki.
Evet, öteki işlerimiz nasıl gidiyor? Bu düşünceyle bir daha gözden geçirelim, bu anlamda Cuma gününüz hayırlara vesile olsun!