New York Times, Washington ile Tahran arasında hızlı bir anlaşmaya varılmasının zor olduğunu belirterek, ABD Başkan Yardımcısı JD Vance’in zenginleştirme ve nükleer egemenlik konusundaki şartlarının müzakereler önünde temel engeller oluşturduğunu yazdı.
Gazete, Vance’in tek bir müzakere turunda İran İslam Cumhuriyeti ile anlaşmaya varmasının zaten pek olası olmadığını ifade etti. Görüşmelerde ele alınan dosyaların karmaşıklığı ve nükleer programın İran’ın ulusal kimliğinde merkezi bir yere sahip olması nedeniyle sürecin uzun vadeli olacağına dikkat çekildi.
Mevcut koşulların, yaklaşık iki yıl süren 2015 nükleer müzakerelerinden farklı olduğu vurgulanırken, tarafların fiili bir savaş durumuna yaklaşmasının süreci daha da zorlaştırdığı belirtildi. Ayrıca Hürmüz üzerindeki kontrol gibi başlıkların da anlaşmazlığı derinleştirdiği ifade edildi.
Gazete, Vance’in İran’dan “nükleer silah üretmeyeceğine dair açık bir taahhüt” talebini “garip” olarak nitelendirdi. Zira İran’ın bu tür taahhütleri daha önce defalarca verdiği, 2015’te Barack Obama yönetimiyle imzalanan nükleer anlaşma kapsamında yazılı güvence sunduğu ve ayrıca Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması’na (NPT) taraf olduğu hatırlatıldı. Bu anlaşma, İran’a programının barışçıl olması ve uluslararası denetime açık olması şartıyla nükleer teknolojiye erişim hakkı tanıyor.
Haberde ayrıca Vance’in, İran’ın nükleer silaha “hızlı erişim sağlayacak kapasiteye sahip olmayacağına dair” garanti talebinin anlaşmanın önündeki temel engel olabileceği belirtildi. Bunun ise İran’ın uranyum zenginleştirmeyi tamamen durdurmasını, mevcut nükleer yakıt stokunu teslim etmesini ve çoğu Isfahan’da bulunan uranyumdan vazgeçmesini gerektireceği ifade edildi.
New York Times, İran’ın zenginleştirme hakkı ve kendi topraklarında nükleer stok bulundurma konularında taviz vermemesi halinde, Washington ile Tahran arasındaki stratejik anlaşmazlığın yakın gelecekte de devam edeceği sonucuna vardı.