Bismihi Teâlâ
Kuşkusuz Ramazan büyük bir mekteptir.
Duvarı yoktur, zili yoktur.
Ama her yaştan insana ders verir.
Yeter ki eğitimde ona yer açılsın.
Yeter ki o ruh sınıflara girsin.
Yeter ki çocuk kalbine dokunsun.
Zira ağaç yaşken eğilir.
Çocuğun yüreğine düşen iyilik tohumu
ömür boyu filiz vermez mi?
MEB’in “Maarifin Kalbinde Ramazan” etkinlikleri
bu yönüyle isabetlidir.
Çünkü eğitim sadece bilgi değildir.
Eğitim, gönül inşa etmektir.
Genelgenin başlıkları da anlamlıdır:
-BİR: Sosyal dayanışma ve yardımlaşma.
-İKİ: Kültürel ve eğitsel faaliyetler.
-ÜÇ: Okul-aile iş birliği.
Elbette belirleyici olan muhtevadır.
Uygulama alanıdır.
Kâğıttaki söz,
sahada karşılık bulursa değerlidir.
Asıl mesele etkinlik yapmak değildir.
Asıl mesele etki bırakmaktır.
Bunu sorgulamak gerekir.
Bir çocuk büyüdüğünde
“Ramazan bana iyiliği öğretmişti.” diyorsa,
işte o zaman kalem hayra yazmıştır.
Ramazan bir eğitim aracıdır.
Eğitimin güçlü şifreleri ondadır.
Paylaşmanın en güzel örnekleri bu ayda görülür.
Bazen bir tas çorba yeter.
Bir sıcak selam yeter.
İçten bir dua yeter.
Tok, açın hâlini anlar.
Sofralar bereketle çoğalır.
Bir hurma gönülleri birleştirir.
“Komşusu açken tok yatan bizden değildir.”
Bu söz Ramazan’da daha derin hissedilir.
Sabır, şükür ve kanaat
aynı sofrada buluşur.
Paylaşma, empati, diğerkam değerlerle büyüyen bir nesil
yarın nasıl bir dünya kurar?
İnsan insanın yurdu mu olur,
yoksa kurdu mu?
Netice olarak,
“Maarifin Kalbinde Ramazan”
sadece bir temenni değildir.
Bu bir davettir.
Bu davete icabet etmek,
çocuklarımızın hem aklını
hem kalbini beslemektir.
Kalın sağlıcakla…