Bismihi Teâlâ
Bir felsefe dersinde sorulan masum bir soru:
“Bu söz kimin?”
Nasıl olur da bu soru,
ağır ceza mahkemesine taşınan bir 5816 ihlali dosyasına dönüşür?
Trajik olduğu kadar düşündürücü bir tablodur da.
Bu durum, öğrenci ile öğretmen arasındaki güven ilişkisini zedeler.
Sınıf, fikirlerin özgürce konuşulduğu bir yer olmaktan çıkar.
Son günlerde yaşanan tartışmalar,
eğitimde ifade özgürlüğünün sınırlarını yeniden gündeme getirdi.
Bir diyalog nasıl olur da suç unsuru haline gelir?
Bir felsefe sorusu adli bir vakaya dönüşür mü?
Bilgi paylaşımı ideolojik bir çatışmanın parçası yapılır mı?
Sınıf içi bir konuşma resmi tutanaklara girer mi?
Evet, dönüşebiliyor.
Bugün bir öğretmenin sınıf içindeki sözleri,
eğitim sistemi ile ifade özgürlüğü arasındaki hassas dengeyi yeniden test ediyor.
5816 sayılı kanun, hâlâ tartışmaların merkezinde duran bir çizgi olarak varlığını sürdürüyor.
Oysa eğitim kurumları, gençlerin sorularla büyüdüğü yerler olmalıdır.
Dogmalarla değil, merakla gelişen zihinler yetiştirmelidir.
Tahtaya yazılan bir söz sonrası başlayan şikâyet dalgası,
sınıfın güvenli ortamını zedelemez mi?
Bir öğretmen, ifade ettiği düşünceler nedeniyle suçlanma korkusu taşıyorsa
orada eleştirel düşünceden söz edilebilir mi?
Böyle bir ortamda özgür tartışma değil,
yalnızca yankı odaları oluşur.
Sonuç olarak;
Hür düşünce,
soru sormaktan çekinmeyen öğrencilerle ve
cevap vermekten korkmayan öğretmenlerle mümkündür.
Tarihi şahsiyetler, dokunulmaz birer tabu değil;
akademik çerçevede ele alınması gereken figürlerdir.
Eleştiri, düşüncenin gelişmesinin önünü açar.
Unutulmamalıdır ki,
eğitim ancak özgür bir zihinle anlam kazanır.
Kalın sağlıcakla.