Kimin değerlendirmesine baksan veya savaş hakkındaki görüşünü sorsan kanaati, İran’ın ABD ve siyonist rejimle oyun oynar gibi oynadığıdır. İşin özü itibarıyla bu değerlendirme de doğrudur. Dünya jandarmalığına soyunsa ve devasa askeri gücü olsa da ABD şunu kabul etmeli ki İran, onunla ve siyonist rejimle oynuyor.
Kolay ve yutulur bir lokma olarak tasarlanan hesap, geri tepti. Hamaney ve diğer yönetici kadronun yerine hemen gelen yeni kadro, kendini ispatladı. Anlaşıldı ki devlet yönetimleri şahıslara değil, temsil edilen şahs-ı maneviyeye bağlıdır. Kadrolar her zaman yedeklerini, yaşanan tecrübeler ışığında yeniler ve yedekte tutar.
Amerika zannetti ki bu kadroyu ortadan kaldırmakla yönetimi çökertecek, isyanlar başlayacak ve sistem kendine payanda olacak. Lakin yaşanan süreç içinde yurt dışında olan İranlıların döndüklerini, yönetime kızgın olup sokaklara çıkanların ‘bu bizim ailevi sorunumuz size ne’ dediğini hepimiz gördük. Görmeyen ve analizcilerinin tahmin etmediği bu birleştirici durum, sadece ABD ve siyonist yöneticilerin gözünden kaçmış olsa gerek(!) Netenyahu ve uşağı Trump, nasıl rapor almışlarsa artık. Venezuella örneği de yanlış bir kıyas olarak yanlış bir sonuca götürdüğüne dünya şahit oldu.
Peki bundan sonra ne olacak? Öne sürmeyi düşündükleri Kürtler kartı da olmadı. Asker indirme girişimleri de tutmadı. Önceleri sert olan Trump ve Netenyahu söylemleri, dikkat ediniz yavaş yavaş yumuşamaya ve geri adım atmaya doğru gidiyor.
Amerika halkının, bir uçkur düşkününün ayıplarını örtmek için dünyayı ateşe atmasını ve askerlerini siyonizmin emrinde öldürtmeye yollamasını sorgulamaya başladı. Bu işin sonunun geldiğini işaret ediyor. Haklı olarak bunu sorgulayan bir halk, Trump’ı devrik yapar.
Trump’ın benzeri olan Netenyahu da yolsuzluk suçlamasını örtmek adına Gazze, Lübnan, Suriye ve derken İran ile savaşlara devam diyor. Halkı fırsat bulsa sokaklara dökülüp onu protestodan vazgeçmeyecek. Kaç defadır Trump bu suç ortağını aklamak için Cumhurbaşkanları olan Herzog’a affetme yetkisini kullanarak Netenyahu’nun suç dosyasını kapatma çağrıları yapıyor. Lakin Herzog duymuyor ve belli ki ilk fırsatta siyasi üstünlük için bir plana sahip.
İran, savaşı çevre ülkelere yayıp beklenmeyen bir strateji ortaya koyunca, bu iki suç makinası İran’a saldırmakla yanlış yaptıklarını anladılar. Şimdi de ellerindeki sözde üstün teknoloji ve silah sistemleri, İran füzeleri karşısında pespaye kaldığından, 12 gün savaşı gibi oyundan çıkmanın peşindeler. Nasıl bir fırsat bulacaklar veya oluşturacaklar, önümüzdeki süreçte göreceğiz elbette.
Üzüldükleri bir başka mevzu da çevre ülkelerde kurdukları milyarlarca dolarlık üstün(!) radarlarının ve askeri üslerinin heba olmasıdır. 30 yıldır kurdukları düzen, yanlış stratejileri sonucu yerle bir oldu. Nasıl üzülmesinler ki? Demek ki bundan sonra kimseyi küçümsememeli, her zaman işlerin planlandıkları gibi gitmeyeceğini acı bir tecrübe de olsa öğrenmiş oldular.